หัวใจที่ไร้แรงบิน

ทุกครั้งที่มองสบตาเธอ หัวใจมันเต้นไม่เป็นจังหวะ
อยากเข้าไปคุย นั่งใกล้ๆ แต่คนที่นั่งข้างเธอเขาดูดี
จนฉันรู้สึกอาย ปลอบใจว่าเธอสองคนเหมาะสมกัน
ดีแล้ว แต่ข้างในใจกลับร้องว่า "จากนี้และตลอดไป
หัวใจคงมีเพียงเธอ"

คำเรียกร้องของหัวใจ

ก็เพราะใจร่ำร้องให้มาหา
มาสบตามาใกล้ชิดมาเอื้อนเอ่ย
พูดคุยกันหัวเราะเหมือนเช่นเคย
ให้ผ่านเลยช่วงเวลาว้าเหว่ใจ

ลมหนาว 2

เมื่อลมหนาว พัดผ่าน มาอีกครั้ง
เราก็ยัง ไม่มีใคร ใจเปลี่ยวเหงา
แต่วันนี้ ไม่มีแล้ว คิดถึงเขา
ได้ความเหงา เคียงข้าง อย่างสุขใจ

ถึงเวลา ลุกขึ้น แล้วยืนสู้
เพื่อจะปู ทางฝัน อันสดใส
เพื่อจะไม่ ต้องเศร้า อีกต่อไป
เพื่อจะได้ ยืนหยัด อย่างอาจอง

ลมหนาว

เมื่อลมหนาว พัดผ่าน ย่านทิวไผ่
เอนไสว ลู่ลม สมหนักหนา
พาความเย็น ชื่นช่ำ สู่ประชา
หมู่วิหค สกุณา พายินดี

แต่ตัวเรา เมื่อลมหนาว พัดโชยผ่าน
ไม่เบิกบาน กลับหมองเศร้า หมดราศี
เมื่อคนรัก จากข้าไป ไม่ไยดี
แม้วจี คำลา ไม่กล่าวเลย

คงเหลือไว้ เพียงแต่ ความครั้งหลัง
เมื่อตอนยัง รักใคร่ ใจสมาน
เคยสนุก เคยร่าเริง เคยเบิกบาน
อดีตหวาน ผ่านไป กับสายลม

หวังว่า...

วันนี้ฉันหลับไปแล้วฝัน
ฝันว่าเธอคนนั้นมาหา
มาพร้อมคำบอกลา
ว่าเราคงจบกัน

ในฝันฉันร้องไห้
ในใจแอบไหวหวั่น
แอบคิดว่าฝันนั้น
จะพลันหายเมื่อยามตื่น