คนไกล

"เป็นยังไง สบายดีหรือเปล่า"

คำที่เราทักทายส่งภาษา

กับอีกคนที่ไม่เคยเห็นหน้า

แม้ดวงตาไม่เคยจะได้มอง

หลายถ้อยคำหลากรสส่งผ่านจอ

หลายคำขอคำอ้อนส่งตามสาย

ทั้งที่ไม่เคยรู้เขาเป็นใคร

แต่วางใจให้รับฟังทุกเรื่องราว

เก็บใบหน้าในความคิดเอามาฝัน

ใบหน้านั้นชั่งเด่นชัดมีความหมาย

แต่เป็นเพียงสิ่งสร้างขึ้นเพื่อหลอกใจ

"เขาคนนั้น"เป็นใครไม่รู้เลย

หวังลมๆแล้งๆ

แค่บางวันรู้สึกเหงา

นั่งเศร้าเพียงลำพัง

เหมือนคนไร้ความหวัง

ทั้งที่ใจยังไม่ยอม

รู้สึกเริ่มอ่อนล้า

แม้ว่ายังยืนไหว

หวังว่าคงมีใคร

กอดใจนี้ด้วยรักแท้

เดิมๆ

เป็นอีกวันที่ฉันเหงา

เป็นอีกวันที่ฉันโดดเดี่ยว

เป็นอีกวันที่อยู่คนเดียว

เป็นอีกวันที่ไม่มีใคร

พรุ่งนี้ก็คงเหมือนกัน

แม้เป็นวันอากาศสดใส

แต่ว่าเมฆครึ้มในใจ

ยังคงไม่สร่างซา

ตัวสำรอง

เป็นคนที่ไม่สำคัญ

ที่เธอนั้นคิดถึงบางเวลา

คนที่เธอมองว่าไร้ค่า 

แต่มาหายามทุกข์ใจ

ใจจริงอยากบอกลา

แต่เห็นหน้ายามเธอร้องไห้

แกล้งทำใจแข็งไม่ไหว

คงเพราะใจยังแอบหวัง

แด่เธอ...

ผูกถ้อยคำ เป็นร้อยกรอง ทำนองรัก
ทุกอักษร บทวรรค มีความหมาย
เป็นความจริง ความสัตย์ ออกจากใจ
ประทับมัน เอาไว้ ในรอยจำ