เดิมๆ

ทุกครั้งที่คิดถึง

ก็ทำให้ใจหวั่นไหว

ทุกครั้งที่ไม่มีใคร

อยากให้เธอมานั่งเคียง

ถึงไม่เคยบอกว่ารัก

แต่ทุกครั้งที่ได้ยินเสียง

ใจมันรู้สึกแค่เพียง

เพียงโลกนี้มีเราสองคน

หนึ่งกำลังใจ(แด่คนคุ้นเคย)

ท้องฟ้าที่ดูหม่นหมอง
ลมต้องใบไม้สั่นไหว
ความเหงาเข้ามาเยี่ยมใจ
วันใหม่ที่ไม่เหมือนเดิม

ถึงแม้วันนี้จะเหงา
อย่าโศกอย่าเศร้าซ้ำเติม
หากต้องการกำลังใจเพิ่ม
กลับมาที่เดิม...ที่ตรงนี้

ตรงที่มีฉันคอยอยู่
คอยรับรู้ทุกความเป็นไป
คอยฟังทุกความในใจ
จนกว่าใหม่(ที่ดีกว่า)จะมาเยือน

ขอโทษ(ทำไม)

ขอโทษ...ขอโทษ...ฉันนั้นไม่เคยหวั่นไหว
ขอโทษ...ขอโทษ...แต่ฉันไม่เคยเสียใจ
ขอโทษ...ขอโทษ...ถึงเป็นคนดีไม่ได้...ก็ช่างเธอ

อย่าขอโทษ...ที่เราต้องเลิกลากัน
อย่าขอโทษ...หากวันนั้นแค่แกล้งเมินใส่
อย่าขอโทษ...กับสิ่งที่เธอทำเอาไว้
คำว่า"ฉันให้อภัย".........เธงคงไม่ได้ยิน...จากปากฉัน

ขอโทษ

ขอโทษ...ที่ทำให้เธอหวั่นไหว
ขอโทษ...ที่ทำให้เธอเสียใจ
ขอโทษ...ที่เป็นคนดีไม่ได้...อย่างใจเธอ

ขอโทษ...ที่เราต้องเลิกลากัน
ขอโทษ...ที่วันนั้นทำเป็นเมินใส่
ขอโทษ...กับสิ่งที่ทำลงไป
คำของเธอบอก"ให้อภัย"....คงช่วยต่อลมหายใจได้อีกนาน

ความจริง?

เคยรักกันบ้างไหม

เคยห่วงใยกันบ้างหรือเปล่า

หลายทีแล้วที่เรา

ทำเป็นไม่เข้าใจกัน

ลำบากเกินไปหรือเปล่า

ที่ต้องเฝ้าคอยเอาใจฉัน

ไม่อยากเป็นคนสำคัญ

ถ้ามันไม่มาจากใจ