แล้วยังไงดี

อกหักเพราะรักจริง
ถูกทิ้งเพราะจริงใจ
ถูกหลอกเพราะดีเกินไป
จะให้ทำยังไง ...ก็ใจมันรักดี

ประสานใจ

หลายปีที่ให้รอ
เคยท้อก็หลายหน
แต่สาเหตุที่ยังทน
คือความเชื่อใจที่ให้กัน

ไม่เคยขอมากกว่านี้
เท่าที่มีก็พอแล้ว
ให้เราสองมั่นคงและแน่แน่ว
กี่ร้อยพันปัญหาจะฝ่าเดิน

ยินดีเสมอ

ที่วันนี้เห็นเดินคนเดียว
ใช่ว่าเป็นความตั้งใจ
แต่ที่จริงแล้วคือไม่มีใคร
จะเข้ามาเมื่อไหร่ก็ยินดี

Please don't.

ถ้าวันหนึ่ง คนที่ใช่
กลายเป็นคน ที่เคยชอบ
ถ้าคนที่เคย เป็นคำตอบ
มันเปลี่ยนไปกลายเป็นอื่น

อย่าหลอกกันอีกได้ไหม
อย่าหลอกใจให้ทนฝืน
ต่างคนต่างแยกยืน
หากแข็งขืน คงเป็นฉันที่เจ็บเอง

เปลี่ยนไป

เป็นคนที่เคยมีความหมาย
เป็นคนที่เคยสำคัญ
เป็นคนที่เคยผูกพัน
เป็นคนที่เคยมีค่าต่อใจ
กลายเป็นแค่ส่วนเกิน
กลายเป็นแค่ทางที่ผ่านไป
เมื่อเธอเจอคนที่มาใหม่
และเขาคือคนที่ใช่ ...สำหรับเธอ

ลืมยากทั้งที่เจ็บ

แม้ว่าเธอจะเลือกเขา
แม้ว่าเราจะไปกันไม่ได้
แม้ว่าเป็นเขาที่รออยู่เส้นชัย
คนที่ถูกทิ้งไว้กลางทาง...ยังรักเธอ

สุดแต่ใจ

คำว่ารักคำนี้มีความหมาย
คือสัญญาที่ใจใฝ่ฝันถึง
คือความคิดที่ผูกติดความคำนึง
คือที่ซึ่งใจสองดวงได้พักนอน

คำว่ารักในวันที่หมดความหมาย
ให้ปวดใจทุกครั้งที่คิดถึง
เฝ้าหลอนหลอกในทุกห้วงคำนึง
หมดความซึ้งมีน้ำตาเวลานอน

สมมติว่า...

สมมติว่าเราเลิกกัน
สมมติว่าฉันอกหัก
สมมติว่าเธอหมดรัก
สมมติว่าหมดเยื่อไย

ฉันคงจะมีน้ำตา
ฉันคงจะต้องเสียใจ
ฉันคงจะปล่อยเธอไป
ฉันคงไม่กลับไปเป็นคนของเธอ

จบกัน ..แค่นั้นพอ

ตั้งแต่วันที่เริ่มคบกัน
จนถึงวันที่ต้องบอกลา
อยากจะรู้เหลือเกินว่า
เคยรักกันบ้างไหม

ไม่ได้ต้องการคำตอบ
เพราะรู้ว่าไม่มีความหมาย
ก็แค่อยากให้แน่ใจ
ว่ามันไม่มีอะไรระหว่างเรา

มันใช่ที่ไหนล่ะ

เรียกกี่ครั้งกี่คำก็น้องชาย
แนะนำใครๆ ก็บอกพี่น้องกัน
รู้บ้างไหมว่ามันมีอะไรมากกว่านั้น
หยุดทำร้ายกันด้วยคำนี้เสียที

ที่ยังเฉยนี่ไม่รู้หรือทำแกล้ง
จะเสแสร้งไปอีกนานแค่ไหน
พอกันทีกับเวลาที่เสียไป
พอได้ไหมบท "พี่ชาย" ที่แสนดี

ก็ในเมื่อห้ามไม่ได้

ก็รู้ว่าเป็นของคนอื่น
แต่จะทำอย่างไรได้
ก็เธอคือคนที่วาดไว้
คงเสียใจหากปล่อยให้หลุดมือ

จะแย่งมาก็ดูไม่เข้าที
เอาแบบนี้แล้วกันนะฉันว่า
จะอยู่ห่างๆ รอโอกาสและเวลา
วันที่เขาพลาดท่าปล่อยเธอให้หลุดมือ

เวลานั้นฉันจะไม่เกรงใจ
จะทำดีและเอาใจใส่ให้เธอเห็น
จะเขี่ยเขาออกไปอย่างใจเย็น
แล้วกลายเป็นคนสำคัญสำหรับเธอ

ชีวิตที่ "เลือกได้"

ก็เคยเสียใจจนไม่คิดจะสู้ต่อ
ก็เคยแอบท้อจนอยากจะล้มไป
คงโกหกถ้าบอกไม่เคยร้องไห้
คงเป็นไปไม่ได้ที่จะดีไปเสียทุกอย่าง

แต่วันนี้ก็ยังยืนสู้ต่อ
แม้จะท้อพลาดล้มยังลุกใหม่
หยดน้ำตาคือปลดปล่อยความเศร้าในใจ
แม้ดีไม่ได้ก็ไม่เลือกจะทำเลว

ฝากไปกับสายลม

วันนี้ฟ้าสีหม่น
คิดถึงคนที่อยู่ไกล
ฝากสายลมที่ลอยไป
กระซิบใจว่าคิดถึง

แทนคำขอบคุณ

เมื่อวันที่ฉันเหนื่อยล้า
เธอคือคนแคร์และเข้าใจ
เมื่อวันที่ฉันไม่มีใคร
เธอเคียงข้างอยู่ตรงนี้

ร้อยเรื่องทุกข์ที่เข้ามา
พันปัญหาที่โถมทวี
เพราะมีกำลังใจที่ดี
จึงกล้าจะฝ่าฟัน

วันนี้จึงขอตอบแทน
ความดีที่มีให้ต่อกัน
ให้เธอเป็นคนสำคัญ
ให้ฉันได้อยู่ข้างๆ กาย

ขอสัญญาด้วยจริงใจ
ลูกผู้ชายพูดคำแท้
จะรักและดูแล
จนวันสุดท้าย...วันที่กายคืนสู่ดิน

เสียงของเงา

ได้ยินว่าท้อแท้
แพ้คนที่มาใหม่
คนเธอรักเขานอกใจ
ทำให้เจ็บและมีน้ำตา

อยากจะบอกให้เธอรู้สักครั้ง
ว่ายังมีคนที่แคร์และห่วงใย
คนคนนี้ที่เธอเก็บไว้นอกหัวใจ
ยังเป็นกำลังใจให้ตลอดเวลา

เสียเวลา

ก่อนจะลาหมื่นคำที่อ้อนวอน
เฝ้าง้องอนให้เธอนั้นเปลี่ยนใจ
แต่เหมือนมันไม่มีเลยความหมาย
เพราะสุดท้ายเธอเลือกเขาเราถูกเมิน

มาวันนี้ใจเริ่มดีขึ้นมาบ้าง
แม้อ้างว้างแต่ดูเหมือนจะยังทนไหว
แต่มีเหตุให้ฉันต้องแปลกใจ
เป็นเธอเองที่กลับมาพร้อมน้ำตา

บอกว่าเธอเสียใจและขอโทษ
ขออย่าโกรธที่เธอนั้นผิดไป
ลืมเรื่องเก่าแล้วกลับมาเริ่มใหม่
เป็นคนดีของกันและกันเหมือนผ่านมา

บอกเธอว่าอย่าเสียใจและยกโทษ
ไม่เคยโกรธและพร้อมจะอภัย
แต่เรื่องเก่าคงยากจะเริ่มใหม่
เพราะคนดีในใจไม่ใช่เธอ

ได้ไหม ถ้าใจจะขอ

ก็รู้จักกันมาตั้งนาน
สนิทกันจนรู้ใจ
ผ่านเรื่องราวตั้งมากมาย
ชิดใกล้กว่าใครที่ผ่านมา

มีคำคำหนึ่งที่อยากจะขอ
ขืนรอนานกว่านี้คงไม่ไหว
เป็นเพื่อนก็ดีอยู่แต่ยังน้อยไป
เป็น "แฟน" ได้ไหมเพราะใจเรียกร้องมา

ตอบฉันที

ยามเหงาถึงมาหา
เวลาที่มีเธอให้เขา
ได้อยู่ข้างๆ แค่ตอนที่เธอเศร้า
สรุปแล้วระหว่างเราคืออะไร


ดื้อ

เจ็บกี่ครั้งก็ยังยืนยันจะรอ
เจ็บกี่ครั้งก็จะยังอยู่ตรงนี้
เจ็บกี่ครั้งยังยืนได้แม้เต็มที
เจ็บครั้งนี้ก็เหมือนทุกครั้งที่ผ่านมา

เพื่ออะไร

อย่าขอโทษเลยถ้ายังจะทำอีก
อย่าขอโทษเลยถ้าแค่ให้ผ่านไป
อย่าขอโทษเลยถ้ายังไม่จริงใจ
ขอโทษทำไมสุดท้ายก็เหมือนเดิม